💚 EVEN STILSTAAN BIJ HET LEVEN
WIE ZORGT ER VOOR DEGENE DIE ALTIJD VOOR ANDEREN KLAARSTAAT?
✍️ Column 5 - Ramón Brands - 30/10/2026
Je kent ze vast wel.
Die mensen die altijd voor iedereen klaarstaan.
Die meteen hun telefoon opnemen wanneer je belt.
Die helpen zonder dat je erom hoeft te vragen.
Die altijd wel een oplossing proberen te vinden.
En als je vraagt hoe het met ze gaat?
"Prima hoor, maak je om mij maar geen zorgen!"
Maar is dat eigenlijk wel zo?
Want wie vraagt er aan die mensen hoe het echt met ze gaat?
Wie merkt het wanneer hun glimlach even verdwijnt?
En wie staat er voor hen klaar wanneer ze zelf niet meer kunnen?
We zijn soms zo gewend geraakt aan mensen die altijd sterk lijken, dat we vergeten dat ook zij hun grenzen hebben.
Dat ook zij verdriet kennen.
Dat ook zij moe kunnen zijn.
En dat ook zij soms verlangen naar iemand die zegt:
"Kom, ga jij maar even zitten. Vandaag zorg ik voor jou."
Ik heb jarenlang gewerkt en was gewend om mijn eigen boontjes te doppen.
Altijd doorgaan.
Altijd bezig zijn.
En als er iets geregeld moest worden, dan regelde ik het.
Totdat mijn leven in maart ineens volledig veranderde.
Van de ene op de andere dag was ik degene die hulp nodig had.
En geloof me, dat is best even wennen.
Want hulp aanbieden is voor veel mensen gemakkelijker dan hulp aannemen.
We willen niemand tot last zijn.
We willen zelfstandig blijven.
En we zeggen al snel:
"Nee joh, het gaat wel."
Zelfs wanneer het eigenlijk helemaal niet gaat.
Maar waarom vinden we het zo moeilijk om toe te geven dat we iemand nodig hebben?
Alsof sterk zijn betekent dat je alles alleen moet kunnen.
Terwijl ik inmiddels juist heb geleerd dat hulp aannemen ook kracht vraagt.
En dat er niets mis mee is om af en toe op iemand anders te leunen.
Misschien moeten we daarom wat vaker omkijken naar de mensen die altijd voor anderen klaarstaan.
Niet pas wanneer ze om hulp vragen.
Maar juist daarvoor.
Want soms zijn het de mensen die het minst klagen, die het hardst behoefte hebben aan een beetje aandacht.
💚 𝗠𝗜𝗝𝗡 𝗚𝗘𝗗𝗔𝗖𝗛𝗧𝗘 𝗩𝗔𝗡 𝗩𝗔𝗡𝗗𝗔𝗔𝗚
Vergeet de mensen niet die altijd aan anderen denken.
Vraag ook eens hoe het met hen gaat.
En neem geen genoegen met een automatisch "Goed hoor", wanneer je merkt dat er misschien meer speelt.
Want zelfs de sterkste schouders hebben soms iemand nodig om op te leunen.
❓ Ben jij iemand die gemakkelijk hulp aanneemt, of vind je het makkelijker om voor anderen klaar te staan?
𝗦𝗼𝗺𝘀 𝗺𝗼𝗲𝘁𝗲𝗻 𝘄𝗲 𝗲𝘃𝗲𝗻 𝘀𝘁𝗶𝗹𝘀𝘁𝗮𝗮𝗻 𝗼𝗺 𝘁𝗲 𝘇𝗶𝗲𝗻 𝘄𝗮𝘁 𝗲𝗿 𝗲𝗰𝗵𝘁 𝘁𝗼𝗲 𝗱𝗼𝗲𝘁. 💚
Liefs Ramón 💚
Reactie plaatsen
Reacties
Hoi Ramon,
Ik reageer weer op je website. Iets persoonlijker en makkelijker terug te vinden. Ik was ook geen vrager, zelfs niet om donornier. Dat heeft mijn vrouw gedaan. Nog steeds ben ik geen echte vrager, maar geef alleen aan dat ik het niet meer kan opbrengen… Is eigenlijk ook vragen om hulp, maar kan ik eigenlijk wel beter/anders doen. Door gewoon wel om hulp te vragen. Maar waarom vind ik dat toch moeilijk??? Ik ga daar vandaag nog maar eens over nadenken.
Groetjes Peter.
Hoi Peter goedenavond 😊💚
Weet je Peter, volgens mij raak je hier precies iets aan waar heel veel mensen tegenaan lopen. We zijn vaak zo gewend om alles zelf te doen en onze eigen problemen op te lossen, dat hulp vragen bijna voelt alsof we tekortschieten. Terwijl dat natuurlijk helemaal niet zo is.
Ik herken daar zelf ook wel iets in. Voordat mijn leven in maart volledig op zijn kop werd gezet, was ik gewend om zelfstandig te zijn en mijn eigen boontjes te doppen. Maar door mijn nierfalen heb ik moeten leren dat ik niet meer alles alleen kan. En geloof me, dat is voor iemand zoals ik echt niet altijd gemakkelijk geweest. Wat ik inmiddels wel heb ontdekt, is dat mensen vaak veel liever helpen dan we zelf denken. Soms moet je alleen die eerste stap durven zetten en zeggen dat het even niet lukt. En weet je wat ik zo mooi vind aan jouw reactie? Dat je er zelf al over nadenkt. Misschien is dat wel het begin van iets veranderen. 💚 Je hoeft niet altijd de sterke te zijn, Peter. Ook degene die normaal gesproken alles zelf regelt, mag best eens op iemand anders leunen.
Dank je wel voor je openheid en betrokkenheid. Ik vind het ontzettend fijn dat mijn column je aan het denken heeft gezet. Dat is precies waarom ik met deze dagelijkse columns ben begonnen.
Nog een hele fijne avond en alvast een mooi weekend, Peter. 😊💚
Liefs Ramón 💚