✍️Van mijn verhaal naar een boek💚
VAN OVERLEVEN NAAR LEVEN – Zoektocht naar een donornier wordt mijn persoonlijke verhaal over de IC, nierfalen, dialyse, hoop, mijn zoektocht naar een donornier en het gevecht om mijn leven terug te krijgen.
Met dit boek wil ik niet alleen mijn eigen verhaal vertellen. Ik hoop ook bij te dragen aan meer bewustwording rondom nierziekte en nierdonatie bij leven.
Wil je als eerste weten wanneer mijn boek verschijnt? Laat dan hieronder je belangstelling achter. Zodra het zover is, laat ik het je persoonlijk weten.
VAN OVERLEVEN NAAR LEVEN
Zoektocht naar een donornier
STRIJDEN. HOPEN. LEVEN. 💚
Zeventien jaar lang bewaakte ik de veiligheid van anderen bij de hoofdingang van BNR Nieuwsradio. Ik was gewend om alert te zijn, overzicht te houden en de controle te bewaren. Totdat in maart 2026 mijn eigen lichaam mij plotseling in de steek liet.
Binnen een paar weken veranderde mijn leven volledig. Mijn nieren functioneerden nauwelijks meer en mijn onafhankelijkheid, die voor mij altijd zo vanzelfsprekend was geweest, verdween. Mijn nieuwe werkelijkheid bestond uit een getunnelde katheter in mijn borstkas, uren aan de dialysemachine en de uitputting die daarna volgde. Ik moest opnieuw leren lopen aan de arm van mijn 78-jarige vader Gerrit en kreeg een scootmobiel om überhaupt weer zelfstandig naar buiten te kunnen.
Ik bewaakte anderen, maar nu moest ik vooral mijzelf beschermen.
Toch wilde ik niet alleen maar afwachten wat er met mijn leven zou gebeuren. Midden in alle vermoeidheid, pijn en onzekerheid besloot ik zelf iets te doen. Ik bouwde mijn website en deelde mijn noodoproep via LinkedIn:
Ik zoek een donornier.
Wat daarna gebeurde had ik nooit kunnen voorspellen. Mijn verhaal werd massaal gelezen en gedeeld. Mensen die ik nog nooit had ontmoet leefden met mij mee, boden hulp aan en brachten mijn zoektocht steeds verder.
Dit boek is het persoonlijke en ongefilterde verhaal van die reis. Over de IC, nierfalen en dialyse. Over angst, afhankelijkheid en het verliezen van een deel van mijn identiteit. Maar ook over mijn vader Gerrit, mijn broer Michael, bijzondere mensen die op mijn pad kwamen en de kracht die ik vond op momenten waarop ik dacht dat die er niet meer was.
En mijn verhaal is nog niet afgelopen.
Ik wacht op het beslissende moment in Leiden en hoop uiteindelijk de hoofdstukken te mogen schrijven waar ik nu het meest naar verlang: een niertransplantatie, mijn herstel en het terugwinnen van mijn leven.
Van overleven naar leven.
Van afhankelijkheid naar vrijheid.
Van hopen op groen licht naar hopelijk ooit: leven met een nieuwe nier. 💚
Samen tot het einde van deze reis 💚
Deze pagina is meer dan alleen een plek waar ik over mijn boek vertel. Het is ook een plek waar ik mijn reis met jullie deel.
Iedereen die mijn verhaal leest, deelt, mij een bericht stuurt of belangstelling toont voor mijn boek, helpt mee om aandacht te vragen voor nierziekte, dialyse en het belang van nierdonatie bij leven.
Mijn verhaal is nog niet af. Ik weet nog niet hoe de laatste hoofdstukken eruit zullen zien. Maar ik hoop zielsveel dat ik uiteindelijk mag schrijven over dat felbegeerde groene licht, een niertransplantatie, mijn herstel en het moment waarop overleven eindelijk weer leven wordt.
Dank jullie wel dat jullie met mij meelopen.
Op naar het volgende hoofdstuk. 💚
Waarom een donornier voor mij vrijheid betekent 💚
Een nieuwe nier is voor mij geen medische ingreep, maar een teruggevochten ticket naar de vrijheid.
Het betekent afscheid nemen van de machine die nu meerdere keren per week uren van mijn leven bepaalt. Geen uitputtende dialyseroutine meer en niet langer voortdurend leven met de gevolgen van nieren die nauwelijks nog functioneren.
Een nieuwe nier betekent voor mij weer energie. Weer vrijheid. Weer spontaan kunnen leven zonder dat alles om dialyse draait.
Niet langer alleen overleven, maar eindelijk weer leven. 💚
Mijn verhaal. Mijn missie. 💚
Van persoonlijke strijd naar bewustwording voor nierdonatie bij leven.
Onbezorgde momenten met dierbaren
Een leven zonder dialyse betekent voor mij niet alleen meer vrijheid, maar vooral weer ruimte voor de mensen van wie ik houd.
Spontaan iets ondernemen met mijn vader, mijn broer, familie en vrienden. Zonder eerst in mijn agenda te hoeven kijken wanneer ik weer aan de dialysemachine moet. Zonder dat ziekenhuisbezoeken, medische afspraken en vermoeidheid telkens bepalen wat wel en niet kan.
Gewoon weer samen zijn. Een dagje weg. Ergens een kop koffie drinken. Lachen. Genieten. Plannen maken zonder voortdurend rekening te moeten houden met mijn ziekte.
Ook wil ik weer kunnen schrijven, werken en mijn missie voortzetten: aandacht vragen voor nierziekte en nierdonatie bij leven.
Ik vraag niet om een bijzonder leven.
Ik verlang ernaar mijn gewone leven terug te krijgen.💚
Mijn reis van overleven naar hoop
In maart 2026 veranderde mijn leven van het ene op het andere moment. Ik belandde op de intensive care en kreeg uiteindelijk de diagnose chronische nierziekte. Mijn nieren functioneerden nauwelijks meer en een leven dat altijd vanzelfsprekend had gevoeld, werd ineens een leven van ziekenhuisbezoeken, onderzoeken en dialyse.
De maanden daarna hebben mij lichamelijk én mentaal op de proef gesteld. Uren aan de dialysemachine, de voortdurende vermoeidheid en de onzekerheid over mijn toekomst werden onderdeel van mijn dagelijks leven. Mijn vader Gerrit, mijn broer, familie en vrienden bleven naast mij staan op momenten waarop ik ze harder nodig had dan ooit.
Maar ergens tussen alle angst en onzekerheid bleef ook iets anders bestaan: hoop.
Hoop dat er een weg naar een niertransplantatie zou zijn. Hoop dat mijn lichaam sterk genoeg zou zijn. Hoop dat ik ooit weer een leven kan leiden waarin niet de dialysemachine, maar ikzelf mijn dagen bepaal.
En toen gebeurde er iets wat mijn hele zoektocht veranderde: op 20 juli meldde zich iemand die bereid was te onderzoeken of nierdonatie voor mij mogelijk zou kunnen zijn. Een gebaar dat nauwelijks in woorden te vatten is.
Maar ook nu is er nog geen zekerheid. Eerst moet ik zelf het felbegeerde groene licht krijgen en daarna volgen nog belangrijke onderzoeken en stappen.
Daarom leef ik nu toe naar dat beslissende moment in Leiden.