Mijn verhaal

Van een gewoon leven naar leven met nierfalen πŸ’š

Mijn naam is Ramón Brands. Ik ben geboren en getogen in Haarlem en ben 50 jaar. Tot maart 2026 leidde ik een leven waarin werken, zelfstandig zijn en plannen maken voor morgen voor mij vanzelfsprekend waren.

Op 25 maart 2026 veranderde alles.

Ik werd ernstig verzwakt opgenomen op de intensive care in Haarlem. Na een week werd ik overgeplaatst naar Hoofddorp. Daar werd duidelijk hoe ernstig mijn situatie was: mijn nieren functioneerden nog maar voor ongeveer tien procent.

Mijn leven zoals ik dat kende kwam abrupt tot stilstand.

Na vijf weken ziekenhuis begon een nieuwe werkelijkheid: dialyse. Meerdere keren per week wordt mijn bloed door een machine gezuiverd omdat mijn eigen nieren dat niet meer voldoende kunnen.

Dialyse houdt mij in leven. Daar ben ik dankbaar voor. Maar dialyse betekent niet dat ik mijn oude leven terug heb.

Het betekent leven met vermoeidheid, ziekenhuisbezoeken, medische onderzoeken en voortdurend rekening houden met wat mijn lichaam nog aankan. Ik moest stoppen met werken en verloor een groot deel van de zelfstandigheid die altijd zo belangrijk voor mij was.

Van iemand die jarenlang anderen beschermde, werd ik iemand die ineens zelf afhankelijk werd van de hulp van anderen.

Dat heeft niet alleen mijn lichaam veranderd. Het heeft ook iets gedaan met wie ik dacht dat ik was.

Toch weiger ik te geloven dat dit het einde van mijn verhaal is.

Mijn hoop ligt in Leiden. In het LUMC doorloop ik het traject om te bepalen of ik in aanmerking kom voor een niertransplantatie. Op 2 oktober volgt voor mij een ontzettend belangrijk moment: het eindgesprek van mijn screening met het niertransplantatieteam.

Daar hoop ik de twee woorden te horen waar ik inmiddels al zo lang naar verlang:

GROEN LICHT. πŸŸ’πŸ’š

Een donornier zou voor mij niet simpelweg een medische behandeling betekenen. Het zou mij de kans geven om mijn zelfstandigheid, mijn energie en uiteindelijk mijn leven terug te winnen.

Daarom vertel ik mijn verhaal.

Niet om medelijden te vragen, maar omdat ergens iemand mijn verhaal kan lezen, het kan delen of misschien zelfs wil onderzoeken of nierdonatie bij leven mogelijk is.

Mijn verhaal is nog niet af.

Van de IC naar Leiden.
Van overleven naar leven.
Hopend op Groen Licht. πŸŸ’πŸ™πŸ’š

Nierdonatie: blijven geloven in die ene kans πŸ’š

Wachten op een donornier betekent leven tussen hoop en onzekerheid. Niemand kan mij vertellen wanneer mijn leven opnieuw een beslissende wending krijgt. Juist dat maakt deze periode soms ontzettend zwaar.

Maar ik weiger de hoop los te laten.

Iedere nieuwe dag kan iets veranderen. Iemand kan mijn verhaal lezen. Iemand kan het delen. En misschien staat ergens iemand op die wil onderzoeken of nierdonatie bij leven mogelijk is.

Voor mij betekent een donornier niet alleen een nieuw orgaan. Het betekent de kans om mijn vrijheid terug te krijgen. Minder afhankelijk te zijn van de dialysemachine. Weer energie hebben. Weer plannen durven maken. En vooral: weer leven in plaats van alleen maar overleven.

Daarom blijf ik mijn verhaal vertellen en aandacht vragen voor nierdonatie bij leven.

Want zolang er hoop is, blijf ik geloven dat mijn groene licht ergens op mij wacht. πŸŸ’πŸ’š

Nierdonatie: één nier kan een leven veranderen πŸ’š

Voor de meeste mensen is een nier gewoon een orgaan waar ze nauwelijks bij stilstaan. Voor mij is een nier inmiddels het verschil geworden tussen overleven en weer werkelijk kunnen leven.

Mijn eigen nieren kunnen mijn lichaam niet meer voldoende zuiveren. Daardoor ben ik afhankelijk geworden van dialyse en bepaalt een machine voor een groot deel het ritme van mijn leven.

Een nierdonatie bij leven kan daar verandering in brengen.

Een gezonde donor kan na uitgebreide medische onderzoeken één nier afstaan. De donor wordt daarbij zorgvuldig onderzocht en begeleid door het transplantatieteam. Pas wanneer het medisch verantwoord is voor zowel donor als ontvanger, kan een transplantatie plaatsvinden.

Voor mij zou zo'n nier onvoorstelbaar veel betekenen.

Vrijheid. Energie. Onafhankelijkheid. Toekomst.

Niet meer telkens leven van dialyse naar dialyse, maar weer vooruit durven kijken. Weer kunnen werken, schrijven, eropuit gaan en tijd doorbrengen met de mensen van wie ik houd.

Eén nier. Voor een donor één van de twee.
Voor mij misschien de kans op een compleet nieuw leven. πŸ’š

 

De feiten over nierdonatie bij leven πŸ’š

Een nier doneren is een grote beslissing. Dat besef ik misschien wel meer dan wie dan ook. Niemand zou zo'n keuze lichtvaardig moeten maken.

Daarom wordt een mogelijke levende donor uitgebreid onderzocht en begeleid door een gespecialiseerd transplantatieteam. Daarbij staat niet alleen mijn gezondheid als ontvanger centraal, maar juist ook de gezondheid en veiligheid van de donor.

Een gezond mens kan in principe met één nier leven. Maar of iemand daadwerkelijk geschikt is om een nier te doneren, wordt pas duidelijk na uitgebreid medisch onderzoek.

Voor mij is daarom iedere aanmelding bijzonder.

Niet omdat iemand mij daarmee meteen een nier belooft, maar omdat iemand bereid is om te laten onderzoeken of hij of zij misschien iets voor mij kan betekenen.

Dat alleen al vind ik ongelooflijk bijzonder. πŸ’š

Meer weten over nierdonatie bij leven?
Voor betrouwbare medische informatie over nierdonatie bij leven kan je terecht bij de Nierstichting en het transplantatiecentrum. Daar vindt je uitgebreide informatie over het onderzoek, de voorwaarden, de risico's en de begeleiding van levende donoren.

Deel mijn verhaal.

“Een donornier betekent voor mij niet alleen langer leven.
Het betekent mijn leven terugkrijgen.”
πŸ’š

Ramón Brands